zamknięty [Ciekawostka]Historia Chin 1911-1949/50

[MetaVerse]

Republika Chińska (1911-1949)
W 1911 roku upada dynastia Qing obalona przez Yuana Shikaia, demokratycznego rewolucjonisty i pierwszego prezydenta Republiki Chińskiej. W 1912 roku uchwalono w Nankinie tymczasowa konstytucję, a w sierpniu Sun Jat-sen założył partię polityczną Kuomintang. W wyborach w latach 1912-1913 Kuomintang otrzymał 296 z 596 mandatów z izbie niższej i 123 z 274 w izbie wyższej. W listopadzie 1912 roku Yuan Shikai zdelegalizował Kuomintang i rozwiązał parlament wprowadzając dyktaturę, co doprowadziło do wybuchu walk pomiędzy Sun Jat-senem i Yuanem Shikaiem. Yuan rozkazał zamordowanie jednego z twórców Kuomintangu Songa Jiaorena. Po wybuchu 1 wojny światowej Japonia wykorzystała dążenia Yuana do wysunięcia mu 21 żądań w zamian za udzielenie wsparcia w wojnie. Chodziło między innymi o eksploatacje kopalń, zajęcie prowincji Shandong i budowy kolei w Mandżurii i Mongoli Zewnętrznej. Po przyjęciu żądań Yuan zmarł niedługo po ogłoszeniu się cesarzem Chin.
Walki zewnętrzne w Chinach zapoczątkowały erę militarystów (warlord era), gdzie de facto porowincje Chin należały do lokalnych watażków. Prowincje były również rządzone przez koterie (kliki). 
W październiku 1919 roku Sun odrestaurował Kuomintang. Następnie udało mu się pokonać wojska z prowincji Yunnan i Guanxi i wymusić na nich przejście na jego stronę. Następnie odzyskał Kanton. Nie móc uzyskać wsparcia od zachodnich mocarstw poprosił o wsparcie ZSRR. Adolf Joffe Radziecki dyplomata. Doszedł do wniosku, że komunizm nie jest systemem odpowiednim dla Chin. Wszelkie postanowienia zapisano w Manifeście Sun-Joffe. Po tym fakcie w Chinach zaczęły powstawać organizacje marksistowskie m.in Komunistyczna Partia Chin, która na początku współpracowała z Kuomintangiem aż do 1927 roku. Kuomintang został w pełni scalony i zreorganizowany na wzór partii bolszewickiej oraz Kominternu, Kuomintang powołał akademię wojskową, na której czele stanął Czang Kaj-Szek.

 

Chińska wojna domowa (1927-1950)
Amia Narodowo-Rewolucyjna podjęła w 1916 działania znane jako "ekspedycja północna". Zajęli oni tereny leżącą w dolinie rzeki Jangcy od Hankou do Szanghaju. Czang Kaj-Szek jako generał armii Nacjonalistów dokonał masakry zwolenników komunistów i utworzył własny rząd w Nankinie. Po masakrze w Szanghaju komuniści zaatakowani przez KMT rozpoczęli przygotowania do zbrojnej rebelii. Po powstaniu w Nanchang i początkowym sukcesom komuniści zostali zepchnięci na pustynię Fuijan. Mao Zedong wysłał 1000 żołnierzy na powstanie w Hunan, w tym czasie komuniści zajęli prowincje Jiangxi gdzie utworzyli niezależne terytorium. Wiosna 1928 po wkroczeniu Mao do Hunan, KMT najechał Jiangxi i pozbawił komunistów bazy wypadowej. Mao zjednoczył swoje oddziały z oddziałami Zhu De i Lin Biao. Razem odbili Jiangxi. Zhu udał się do Hunan podczas, gdy baza Mao została ponownie najechana. Po 25 dniach Mao wykradł się w nocy z bazy i wyruszył po wsparcie. Przekonał Zhu do powrotu w góry i powrócili do Jianxi, by odeprzeć KMT. Dezerterzy z KMT masowo dołączali do KPCH. KMT wycofał się jednakże, to nie poprawiło sytuacji komunistów, ponieważ ci cierpieli z głodu. Przeniesiono bazę do Tonggu i Xinfeng w Jianxi. KPCH nie uzyskało wsparcia od ZSRR oraz popadło w poważny konflikt z Kominternem.
W 1930 roku Mao utworzył w Jiangxi rząd radziecki. Poradzieccy członkowie partii podsycali ludzi przeciwko Mao co spowodowało próbą jego obalenia podczas, której zginęło 2-3 tysiące rebeliantów. Mao Zedong ogłosił Chińską Republikę Rad i przejął kontrolę nad Armią Czerwoną. Wzorując się na taktykach Sun Zi (Sun Tzu) rozbił ofensywę KMT. KMT zaprzestał walk z KPCH i zajął się obroną Chin przed inwazją Japonii.
Armia Czerwona w 1934 przegrupowała się organizując Długi Marsz z południowo-wschodnich Chin do północno-zachodnich.
Mao podążał do Hunan, gdzie stoczył bój z nacjonalistami następnie do Zunyi. Objął pełną władzę nad ACz. Później do Kuejczou. Następnie dotarli do pasma Min Shan. Długą podróż bez wystarczających zapasów z 15 tys przeżyło 7-8 tysięcy. 
Po przybyciu do Ya'an w 1935 osiedli w Bao'an. Pozostali tam, aż do 1936, a potem nawiązali współpracę z lokalną społecznością. Liczba wojsk ponownie wzrosła do 15 tys. W tym czasie Czang został aresztowany przez Zhang Xuelianga (incydent w Xi'an), który zmusił go do zaprzestania wojny z komunistami i podjęcie współpracy, co doprowadziło do powstania Zjednoczonego Frontu przeciw Japonii. Zhang za aresztowanie Czanga spędził prawie całe życie w areszcie domowym. W 1937 rozpoczęto ekspedycję antyjapońską, gdzie partyzanci z KPCH najeżdżali terytoria okupowane przez Japonię. KPCH nawiązało następnie sojusz z KMT. Japończycy zdobyli niedługo Nankin oraz Szanghaj i w odwecie dokonali rzezi, armia Czanga wycofała się do Chongqing. Armia chińska urosła w siłę wraz ze wzrostem brutalności Japończyków, Armia Czerwona urosła z 50 tys do 500 tys. W sierpniu 1940 Armia Czerwona pod dowództwem Narodowej Armii Rewolucyjne Czanga zaatakowała w pięciu prowincja odnosząc sukces i zadała armii japońskiej cios w postaci straty 20 tys żołnierzy i utratę szlaków kolejowych i kopalń.
KPCh nie było uczciwe wobec KMT i wykorzystało okazję do poszerzania swojego terytorium i przygotowania do walki z Kuomintangiem. Pomimo ograniczania ekspansji komunistów i wymierzenia w nich akcji propagandowej poniósł klęskę, KMT po operacji Ichi-go (dosł. Operacja numer jeden) osłabło, a KPCh objęło prowadzenie w wojnie. Po wojnie w 1945 armia japońska na podstawie warunków USA poddawało się oddziałom KMT z wyjątkiem Mandżurii, gdzie armia japońska poddała się armii ZSRR. ZSSR odmówiło oddania kontroli nad Mandżurom nacjonalistom, więc ci w odwecie z pomocą sił powietrznych USA rozpoczęło ofensywę na tereny północne przeciwko komunistom. W wyniku nieumiejętnych działań komuniści przejęli cały półwsyep Szantung. Rozejm oficjalnie rozwiązano w 1946 chodź rzeczywiście trwał on do 1940 roku.

Etap Końcowy
Armia komunistyczna wzrosła do 1.2 miliona żołnierzy i 2 milionów w milicji, dzięki obiecanej reformie rolnej i dostawie broni od ZSRR komuniści mogli zmobilizować 5 430 000 chłopów. KMT osłabione po wojnie z Japonią masowo zaczęło przejmować banki i fabryki. Takie działania budziły sprzeciw społeczeństwa, a to doprowadziło do protestów i strajków, które były krwawo tłumione przez KMT i karane represjami. 
USA było jedynym sojusznikiem narodowców, wysłało ponad 50 tys marines do ochrony punktów strategicznych, przeszkoliło 500 tys żołnierzy KMT i udzieliła Chinom kredyty warte 4,43mld dolarów.
W ostatniej fazie wojny Czang przystąpił do ataku na terytorium KPCh i mimo początkowych sukcesów komuniści w 1947 przekroczyli rzekę Huang He. Dzięki wsparciu komunistów z północno-wschodnich i północnych oraz wschodnich Chin. W 1948 KMT zdobyło tylko w miasta Shenyang i Changchun. Komuniści z kolei dotarli, aż do Wielkiego Muru, a w 1948 zdobyli całe północne Chiny, w 1949 kontrolowali całe Środkowo-Wschodnie Chiny. Po oblężeniu trwającym 40 dni Pekin upada, a KMT kapituluje. Wojska Armii Ludowo-Wyzwoleńczej wkroczyły do ostatniego miasta w 1949. Druga kampania rozegrała się w pobliżu miasta Xuzhou i Jiangsu w listopadzie 1949 - styczniu 1949. Zakończona zwycięstwem otworzyła drogę na Nankin.
21 kwietnia siły Mao przekroczył rzekę Jangcy i 23 kwietnia zdobyły Nankin - stolicę KMT.
Po przeniesieniu stolicy KMT do Chongqing, potem do Chengdu KMT straciło całe kontynentalne Chiny i ostatecznie wycofało się na Tajwan wraz z dwoma milionami zwolenników.
W tym czasie komuniści rozbili resztki sił KMT na południu.

Zjednoczenie Chin 
1 października 1949 Mao Zedong proklamował Chińska Republikę Ludową ze stolicą w Pekinie. Czang ogłosił Tajpei tymczasową stolicą RCh. w 1950 komuniści zajęli przybrzeżne wyspy Hajnan, Wanshan i Zhoushan i je sobie podporządkowały. Od teraz państwo nacjonalistów ograniczało się do wyspy Tajwan. USA nie było przychylne osobie Czanga Kaj Szeka, więc prezydent USA Harry Truman stwierdził, że flota amerykańska nie będzie stacjonowała w cieśninie tajwańskiej. Zmiana sytuacji uległa, kiedy w Korei wybuchła wojna, flota amerykańska została wysłana do cieśniny celu zneutralizowania Cieśniny Tajwańskiej. Zapobiegło to powrotu Czanga na kontynent i inwazji CHrL na Tajwan. 2 grudnia 1954 USA zdeklarowało się do obrony Tajwanu i Peskadorów.
Konflikt ponownie odżył w 1958, kiedy CHrL otworzyło ogień w stronę Kinem i Mazu. W odpowiedzi USA wysłało do cieśniny ciężką flotę. ZSRR zdeklarowało, że solidarność z CHrL dotyczy obrony terytorium, a nie inwazji na Tajwan. Amerykanie zdecydowało się na deklaracje z Tajpej podobną do deklaracji Moskwa-Pekin. USA zdeklarowało się bronić niezależności Tajwanu i pilnować, aby nie doszło do inwazji na kontynent. W obliczu takiej sytuacji armia chińska zaprzestała ostrzał i zakończyła w ten sposób trwającą pół wieku groźbę inwazji na wyspę.

 

 

[Cisu]

Dowiedziałem się kilka fajnych rzeczy. Leci plusik,  

[PLAYSU]

Spoko

[szaruś]

Bardzo ciekawe. Leci plusik.

[Frosty]

Tajne, ciekawe. (+)

[[*]y0ung[*]]

Ciekawe 

[La_diosa]

Ciekawe, leci + ?

[Frosty]

~ Wiadomość wygenerowana automatycznie.