Użytkownik helikopterovsky Opublikowano 12 Stycznia 2022 Użytkownik Udostępnij Opublikowano 12 Stycznia 2022 (edytowane) Po przegraniu troszkę w FalloutaNV zainteresowałem się trochę tą tematyką. Mogą się pojawić błędy, oraz pojedyncze nieobiektywne, cyniczne i ironiczne opinie. Dlatego proszę o potraktowanie tego, jako fikcji literackiej - a nie rzetelnego źródła informacji, zachęcam do researchu. CASTLE BRAVO Nazwa kodowa (kryptonim) nadana próbnej eksplozji termojądrowej, przeprowadzonej 1 marca 1954 roku na atolu Bikini (Wyspy Marshalla) należącym do Stanów Zjednoczonych. Była to pierwsza eksplozja przeprowadzona w ramach operacji „Castle” (ang. „Zamek”). Warto zaznaczyć, że próba ta miała miejsce 9 lat po zakończeniu II WŚ. Bomba Bravo okazała się najpotężniejszą bombą wodorową zdetonowaną przez Stany Zjednoczone – jej siła wyniosła 15 Mt (przewidywano zaledwie 4-8 Mt), czyli 1000 razy silniej niż bomba zrzucona na Hiroszimę i 4 razy słabsza niż najpotężniejsza, sowiecka Bomba Cara (50 Mt). Doprowadziła też do największej katastrofy ekologicznej wywołanej próbnym wybuchem jądrowym na świecie. Krater powstały po eksplozji [atol Bikini] Dla porównania: WWA, Saska Kępa [sam krater, miałby taką powierzchnię] Test „Bravo” spowodował wielką katastrofę ekologiczną. Ponieważ z 15 Mt aż 10 pochodziło z rozszczepienia, a tylko 5 z syntezy, nastąpił ogromny opad radioaktywny, rozchodzący się w kierunku zamieszkanych wysp atolu. W połączeniu z niekorzystnym wiatrem i wielką siłą eksplozji doszło do skażenia najbliższych wysp. Obliczono, że gdyby eksplozja nastąpiła w Waszyngtonie, opad w tych samych warunkach dotarłby do Nowego Jorku. [ponad 300km dalej] To teraz ta sama mapka z opadem, wiatr 1km/h, kierunek północno-zachodni. No okej, ale to był tylko test... c'nie? Moc bomby była niemal 4 razy większa niż zakładano w najłagodniejszych przewidywaniach, a prawie dwa razy większa niż w najostrzejszych. W ciągu 48 godzin od detonacji ewakuowano atol Rongelap i Rogerik, tylko było ciut za późno. Ludzie nie mieli pojęcia o zagrożeniu. Według świadków; Cytat „Dzieci wybiegły na dwór z chat, łapiąc, a nawet połykając opadające białe płatki, myśląc, że to śnieg, o którym tyle czytały w książeczkach i gazetach. Jednak wkrótce potem skóra zaczęła je piec i robiła się czerwona, w miejscu gdzie upadły płatki, a dzieci zaczęły wymiotować krwawą mazią i dostały biegunki. Płatki, które opadły na skórę, nie chciały zejść lub odchodziły wraz ze skórą” Jak można nie wiedzieć jak wygląda śnieg ;o? Południowy Pacyfik, tropikalny klimat, temperatura cały rok w okolicy 30 stopni. Wyspy Marshalla Skażeniu uległo też wiele osób, które wyszły przed domy, by obserwować niezwykłe zjawisko, jakim była detonacja. Maksymalna odległość na jaką wiatr poniósł promieniotwórcze pyły wynosiła ok. 500-600 km. Amerykanie w cztery dni po eksplozji podjęli decyzję o natychmiastowej ewakuacji całego atolu, ale dla wielu pomoc przybyła za późno. Nie wiadomo dokładnie, ile osób zginęło lub odniosło poważne obrażenia wskutek opadu. U wielu osób zaobserwowano objawy choroby popromiennej: wymioty, biegunki, utratę włosów, „ślepotę atomową” (uszkodzenia wzroku wywołane promieniowaniem), a nawet poparzenia (w tym wewnętrzne, głównie u dzieci, które połykały „śnieg”). W zasięgu opadu radioaktywnego znalazła się również japońska łódź rybacka - Daigo Fukuryū Maru (Lucky Dragon No.5) // Inspiracja reżysera filmu ,,Godzilla". Daigo Fukuryū Maru Gdy znajdował się on około 140-170 kilometrów od „punktu zero”, uderzył weń opad radioaktywny. Załoga zapadła na chorobę popromienną. Radiooperator, który był w tym czasie na pokładzie i krzyknął przerażony, że „widzi coś większego od słońca!”, zmarł pół roku później. Japońskie media i opinia publiczna ostro zareagowały na ten incydent. Radiooperatora nazwano „pierwszą ofiarą bomby H”, a atol Bikini – „drugą Hiroshimą”. Cytat The crew members, suffering from nausea, headaches, burns, pain in the eyes, bleeding from the gums, and other symptoms, were diagnosed with acute radiation syndrome. The US did not respond to Nishiwaki's letter or to letters from other Japanese scientists requesting information and help, although the United States did dispatch two medical scientists to Japan to study the effects of fallout on the ship's crew and to assist their doctors. Członkowie załogi cierpieli z powodu mdłości, bóle głowy, poparzenia, ból oczu, krwawienie z dziąseł oraz inne objawy - efekty choroby popromiennej. Zgodnie z informacjami z ang/pl wikipedii - Stany Zjednoczone były zainteresowane bardziej efektami skażenia niż pomocą. Cytat The Japanese and U.S. governments negotiated a compensation settlement, with the transfer to Japan of a compensation of $15,300,000, of which the fishery received a compensation of $2 million, with the surviving crew receiving about ¥ 2 million each, ($5,550 in 1954, $52,800 in 2020). It was also agreed that the victims would not be given hibakusha status. Dyplomacja to jednak działa cuda xd Etymologia hibakusha (hi 被 "affected" + baku 爆 "bomb" + sha 者 "person") Odpowiednia ustawa definiuje hibakusha jako osoby spełniające dowolny z wymienionych warunków: przebywały w promieniu kilku kilometrów od hipocentrów w momencie wybuchu bomby; przebywały w promieniu 2 kilometrów od hipocentrów w ciągu kilku tygodni od zrzucenia bomby; znalazły się w strefie opadu promieniotwórczego; były dziećmi matek spełniających jeden z powyższych warunków. Hibakusha są uprawnieni do wsparcia rządowego i otrzymują comiesięczny zasiłek. Około 1% wszystkich hibakusha uprawnionych jest do specjalnego dodatku medycznego w związku z chorobami będącymi następstwem napromieniowania. Droga do zakazu: Wieść o nieudanym amerykańskim teście szybko rozniosła się po świecie, pomimo tego, że wojsko USA starało się utrzymać wszystko w tajemnicy. Międzynarodowa reakcja i oburzenie były jednym z pierwszych impulsów na rzecz zakazania przeprowadzania testów broni jądrowej w atmosferze. Jednak zanim udało się go wprowadzić w życie, minęła jeszcze niemal dekada, podczas której zdetonowano około 200 ładunków. Traktat zakazujący prób broni jądrowej w atmosferze podpisano ostatecznie w 1963 roku. Od tego czasu aż do końca zimnej wojny przeprowadzono jeszcze setki kolejnych eksplozji, ale już pod ziemią. 28 stycznia wypada międzynarodowy dzień mobilizacji przeciwko wojnie nuklearnej. W źródłach występuje wiele rozbieżności, w szczególności odnośnie ofiar. Angielska wiki posiada z 5 razy dłuższy opis Castle Bravo, niektóre informacje między nimi są sprzeczne. Źródła: https://pl.wikipedia.org/wiki/Castle_Bravo https://en.wikipedia.org/wiki/Castle_Bravo https://nuclearsecrecy.com/nukemap/ - Mapka, wwa https://earthobservatory.nasa.gov/images/83237/revisiting-bikini-atoll - Zdj, krater https://en.wikipedia.org/wiki/Daigo_Fukuryū_Maru -Japońska łódź, załoga https://pl.wikipedia.org/wiki/Hibakusha - Hibakusha https://www.bestereistijd.nl/uploads/2017/10/beste-reistijd-marshalleilanden-2400x1350.jpg - Wyspy Marshalla https://tvn24.pl/swiat/najsilniejsza-bomba-w-historii-usa-test-castle-bravo-ra519318 - Końcówka, zakaz Edytowane 12 Stycznia 2022 przez helikopterovsky 4 Powiedzmy, że mogę z umiarkowaną stanowczością zaprzeczyć twierdzeniu, że w taki, czy inny sposób, zatajam informacje o faktach bezsprzecznie wskazujących na miejsce, w którym jest, albo go nie ma. Chyba, że nie byłby tam, gdzie go nie ma! Bo gdybym twierdził, że nie ma go tam, gdzie jest, to nie mógłbym zaprzeczyć... Odnośnik do komentarza
Użytkownik Kacperek Opublikowano 12 Stycznia 2022 Użytkownik Udostępnij Opublikowano 12 Stycznia 2022 Oczywiście plusik za chęci, ale następnym razem możesz postarać się troszkę bardziej i wzorować się na źródle , a nie go kopiować Odnośnik do komentarza
Rekomendowane odpowiedzi