[ZAMKNIĘTY] Ciekawostka o nazwiskach – co o nas mówią i skąd się wzięły?

[Hana_Montana]

Cześć! Chciałbym dziś opowiedzieć Wam coś ciekawego o nazwiskach. Na co dzień ich używamy, są w dokumentach, w dzienniku, w mediach społecznościowych… Ale czy zastanawialiście się kiedyś, skąd się one w ogóle wzięły i co znaczą?

 

Jak to było kiedyś?

Dawno temu ludzie nie mieli nazwisk. Wystarczyło samo imię. Ale z czasem, gdy w jednej wiosce było kilku Janów albo kilka Ann, zaczęto dodawać do imienia coś, co opisywało daną osobę. Na przykład:

• Jan Kowal – bo był kowalem,
• Piotr z Gdańska – bo pochodził z Gdańska,
• Maciej Rudy – bo miał rude włosy.

I tak właśnie zaczęły powstawać nazwiska. W Polsce działo się to głównie od XV do XVIII wieku. Najpierw nazwiska mieli szlachcice, później mieszczanie, a na końcu chłopi.

 

Szlachta i końcówki -ski / - cki 

Szlachta była pierwszą grupą, która miała nazwiska dziedziczne – czyli takie, które przechodzą z pokolenia na pokolenie. Często kończyły się one na -ski albo -cki, np. Tarnowski, Zamoyski. Takie nazwisko często pochodziło od nazwy miejscowości, którą rodzina posiadała.

 

 

A zwykli ludzie?

Nazwiska zwykłych ludzi najczęściej pochodziły:

od zawodu (Kowalski, Piekarski),

od wyglądu (Biały, Wysocki),

od cech charakteru (Cichy, Szczery),

od miejsca pochodzenia (Krakowski, Mazur),

albo od tego, że ktoś był nowy we wsi – i tak powstało najpopularniejsze polskie nazwisko: Nowak.

Co ciekawe, kobiety kiedyś miały trochę inne formy nazwisk, np. córka Kowala mogła się nazywać Kowalówna.

 

 

A jak to wygląda w innych krajach?

W innych krajach też jest ciekawie:

W Niemczech często nazwiska pochodzą od zawodów – np. Müller to młynarz, a Schmidt to kowal.

W Rosji nazwiska tworzy się od imienia ojca, np. Ivanov – syn Iwana.

W Hiszpanii ludzie mają dwa nazwiska – po ojcu i po matce.

W Chinach nazwisko stawia się przed imieniem.

W Islandii w ogóle nie używa się nazwisk tak jak u nas – dzieci dostają nazwisko po imieniu ojca lub matki, np. Eriksson (syn Erika), Gudmundsdóttir (córka Gudmunda).

 

 

Co można wyczytać z nazwiska?

Z nazwiska można się sporo dowiedzieć:

kim mogli być nasi przodkowie (np. kowal, rolnik, szlachcic),

skąd pochodzili (np. z jakiego regionu),

a nawet jakie mieli cechy (np. byli niscy, wysocy, cisi, wesołkowaci).

 

Mam nadzieję, że zainteresowałem Was tematem nazwisk. Jeśli chcecie, możecie sprawdzić, co znaczy Wasze nazwisko i skąd pochodzi – może Was zaskoczyć! 😊

 

Podrzucam tutaj wam ciekawą stronkę, co możecie wyszukać swoje nazwisko: 

https://nazwiska.ijppan.pl/ 

 

Źródło: 

1

2

 

[MnX]

Ciekawy temat  

[Lotencjusz]