[ZAMKNIĘTY] #9 Czy Naciśniesz?

[Mr.Alban]

Czy nacisnąłbyś przycisk, który pozwala Ci uratować 100 osób, ale jedna osoba którą znasz musi umrzeć?

[old]

Nie, człowiek nigdy nie powinien być środkiem do celu.

[Misza]

Trudny wybór ale chyba na NIE, znajomi ważniejsi jak 100 murzynow 

[Uriasz]

Nie naciskam.

Choć na pierwszy rzut oka matematyka wydaje się prosta — sto istnień za jedno — to jednak życie nie jest równaniem. Za każdą liczbą stoi czyjeś imię, historia, relacje i świat, który dla kogoś jest całym wszechświatem.

Największy problem w tym dylemacie polega dla mnie na czymś innym: ktoś daje mi władzę decydowania o czyjejś śmierci. A to jest ciężar, którego nie jestem pewien, czy człowiek w ogóle powinien brać na siebie dobrowolnie.

Można powiedzieć, że odmowa oznaczałaby pozwolenie, by zginęło sto osób. Ale naciśnięcie przycisku oznacza coś równie poważnego — świadome wskazanie jednej konkretnej osoby na śmierć. I to osoby, którą znam.

To trochę przypomina motyw z „Władcy Pierścieni”. Wielka moc często wygląda jak szansa, żeby zrobić coś dobrego, ale jednocześnie wymaga przekroczenia granicy, której później nie da się już cofnąć.

Dlatego nie nacisnąłbym przycisku. Nie dlatego, że życie stu ludzi jest mniej ważne — ale dlatego, że nie wierzę, by jeden człowiek powinien mieć prawo decydować w taki sposób o życiu drugiego.

Czasem najtrudniejszą decyzją jest odmówić władzy, nawet jeśli obiecuje ona wielkie dobro.

[Hana_Montana]

Nie nacisnąłbym tego przycisku, bo oznaczałoby to świadome poświęcenie konkretnej osoby, którą znam. Wtedy to ja decydowałbym o jej śmierci, a nie los czy okoliczności. Nawet jeśli uratowałbym więcej ludzi, ciężar tej decyzji i poczucie winy mogłoby zostać ze mną na całe życie.

[Mr.Alban]